چکیده: بروشنی آشکار است که در مرز پایان یک دوران و آغاز یک عصر نوین قرار گرفته ایم. دورانی که در آن تمدن غربی و مارکسیسم هر دو از رستگاری انسان عاجر مانده اند و سرنوشت او را به فاجعه کشانده اند، و آغاز عصری که می رود تا در جستجوی فلاح